Halfweg de legislatuur, een terugblik

In 2022 zijn we exact halverwege de legislatuur. Op vraag van Gazet Van Antwerpen blikte fractievoorzitter Fons Jacobs terug op de eerste drie jaar van het nieuwe bestuur. De terugblik was iets te uitgebreid voor in de krant, hieronder de volledige tekst.

De goede realisaties van het bestuur

Vooraf moeten we stellen dat dit bestuur vanaf maart 2020 geconfronteerd werd met een coronapandemie die niet te voorzien was, waar niemand voor gekozen heeft, en waar vanaf dan tot nu toe telkens heel wat energie en financiële middelen voor werden aangewend. We kunnen stellen dat het bestuur zo goed als mogelijk getracht heeft de voorbije twee jaar om mee een antwoord te bieden op de coronaproblematiek die als een ongenode gast op alles zijn weerslag had. Dit is iets waar je als stadsbestuur niet op kon voorbereid zijn en waarbij het bestuur zich zoveel als mogelijk ingespannen heeft om de schade te beperken. Het feit dat het bestuur weigerde om een coronawerkgroep te installeren waarin alle politieke partijen betrokken zouden worden en zouden kunnen meedenken en meewerken, is dan weer een flinke smet op dit blazoen.

Na lang aandringen werd toch een zaalreglement goedgekeurd waarbij niet alleen de parochiezalen financieel ondersteund worden, maar waar ook andere cultuurzalen gebruik konden maken van subsidies.

Er is een klimaatplan, er is een basishemelwaterplan, er is al dan niet een mobiliteitsplan,… maar we zien zeer weinig concrete realisaties hiervan. Plannen laten opmaken gaat vanzelf, studiebureaus inschakelen is dagelijkse kost, maar de uitwerking van al deze plannen lijken eerder beperkt.

De eerste aanzet tot het planten van een (mini)bos, mogelijk niet op de beste locatie waar een bos zou moeten staan, maar we moeten ergens starten.

De eerste aanzet die vanuit de sociale dienst gegeven werd om een gereglementeerd financieel steunbeleid uit te werken waardoor gestreefd wordt om elke inwoner een menswaardig inkomen te bezorgen, wat merkelijk hoger ligt dan het leefloon. De praktijk zal moeten uitwijzen of dit effectief toegepast zal worden.

De slechte realisaties van het bestuur

Bij de start van deze legislatuur koos het bestuur er voor om het meerjarenplan, en dus ook het bestuursakkoord, te laten vertrekken vanuit een stevige omgevingsanalyse en om van daaruit duurzame ontwikkelingsdoelstellingen op te stellen. We kunnen nu, halfweg de legislatuur vaststellen, dat, ondanks de mogelijkheden die aangereikt worden in deze omgevingsanalyse er nog steeds geen duidelijke langetermijnvisie op de ontwikkeling van Hoogstraten als stad en voor de dorpskernen wordt gehanteerd. Zolang het bestuur geen duidelijke krijtlijnen durft vast te leggen voor het woon- en bouwbeleid, milieu en landbouw, armoedebeleid, openbare groene ruimte, mobiliteit,….zullen er steeds actoren zijn die ondertussen trachten voor eigen gewin bepaalde zaken te realiseren. Dit bestuur heeft geen gezag!

Een voorbeeld hiervan is zeker het al zo lang beloofde mobiliteitsplan waar al heel wat studiebureaus zich aan rijk gelaafd hebben, maar waarvan in Hoogstraten in velden noch wegen iets van te bespeuren valt. Hoogstraten blijft zich vastrijden!

Inspraak wordt niet gestimuleerd maar in de praktijk afgebouwd: zowel het feit dat de meeste adviesraden nog slechts zeer beperkt in aantal leden zijn, maar ook het feit dat voor de ontwikkeling van het nieuwe cultuurhuis, voor de eventuele bouw van een ondergrondse parking, kortom, voor grote werken er pas na de beslissing een vorm van inspraak georganiseerd werd, is een zeer onaangename evolutie. Ook het feit dat er vaak eerst met de pers gecommuniceerd wordt over bepaalde zaken, en pas nadien een bespreking in de gemeenteraad volgt is alles behalve een democratische manier van inspraak. Nochtans beloofde vooral Hoogstraten Leeft in haar verkiezingsprogramma om meer inspraak te organiseren, waar we dus nog steeds op wachten. Dat NVA over inspraak niets in haar programma had staan, kon ons dan weer niet verwonderen.

Het opofferen van open ruimte voor de verdere bouwzucht van particuliere ontwikkelaars gaat onverminderd door. De hoek op de Molenstraat en de Van Aertselaarstraat is daar het beste voorbeeld van. In plaats van proactief vanaf het begin actie te ondernemen, wordt schoorvoetend contact gezocht met de verkoper als het kalf al lang verdronken is en de stad geen kans meer heeft om dit aan te kopen.

Iets wat trouwens in het beleid nauwelijks aan bod komt is de omschakeling van de landbouw (grootschalige veeteelt en grootschalige glastuinbouw). Hoogstraten is zowat de zwartste plek in Vlaanderen wat betreft de uitstoot van CO2, stikstof en ammoniak (fijnstof) gelinkt aan de landbouw. De familiale landbouw is grotendeels gewurgd, de bio-landbouw nauwelijks aanwezig. Iedereen weet dat er dringend werk moet worden gemaakt van een omschakeling, maar in het Hoogstraatse beleid is daar tot op heden weinig tot niets over te doen.

De wijze waarop er met gemeentelijke financiën omgegaan wordt is soms hallucinant: het bestuur “vergeet“ op een bepaald ogenblik bij een overzicht van de thesaurietoestand meer dan vier miljoen euro op te geven; ze vergeet in haar meerjarenplan te zeggen dat de Hulpverleningszone in hun budget geen geld heeft voorzien voor een tussenkomst in de bouw van een nieuwe brandweerkazerne (3,5 miljoen euro), de slechte opvolging van de financiële resultaten van zwembad Sportoase waardoor de stad hier financieel extra voor zal aangesproken worden,…. Wij begrijpen niet dat al deze belangrijke financiële dossiers door het bestuur niet met meer inzet en engagement wordt opgevolgd. Het lijkt wel of een goed financieel beheer door dit bestuur niet ernstig genomen wordt terwijl elke inwoner hiervoor financieel zal aangesproken worden.

Ook de wijze waarop nu al leningen worden aangegaan zonder dat de projecten waarop die betrekking hebben in uitvoering zijn, is meer dan verontrustend. Dat we hier dan nog eens extra negatieve intresten moeten betalen lijkt dan voor het bestuur geen discussie waard. Onze fractie vreest dat deze royale manier van werken uiteindelijk tot een belastingverhoging zal leiden, ten laatste bij het begin van de volgende legislatuur.

De manier waarop alle grote werken uitbesteed worden doet bij ons toch ook alarmbellen afgaan: er wordt voor de realisatie van grote werken (zwembad, Gastenhuys, Cultureel centrum, …) vaak beroep gedaan op privé-partners, zodat men alles uit handen geeft wat handenvol geld kost. Nochtans werden er de laatste jaren heel wat gespecialiseerde personeelsleden aangeworven die dit werk ook zouden kunnen doen. Toch verkiest het bestuur om dit, ondanks eigen gespecialiseerd personeel, uit te besteden waardoor er dubbele kosten ontstaan.

De verhoging van de dagprijzen voor het woonzorgcentrum, de assistentiewoningen, de kamers voor kortverblijf, …maar vooral de prijszetting voor de nieuwe assistentiewoningen waarvan de huur meer dan duizend euro per maand gaat bedragen! Wie kan dit nog betalen? Het bestuur lijkt te vergeten dat de doelgroep van een OCMW niet enkel de meergegoede inwoners zijn. Inwoners die twee, drie,…woningen of appartementen verhuren, kunnen nu in een assistentiewoning gaan wonen van het OCMW en kunnen die duizend euro huur gemakkelijk betalen. Maar mindergegoede burgers die geen eigen eigendom hebben, die nog huur moeten betalen van hun beperkt pensioen of invaliditeit, die kunnen deze zware huishuur dan weer niet betalen en vallen buiten de mazen van het OCMW-net, wat echt niet de bedoeling kan zijn.

De leden van de gemeente- en OCMW raad worden beknot in hun werking: vragen moeten vooraf ingestuurd worden, de spreektijd en tussenkomsten van raadsleden wordt fel beknot (er wordt al zelfs met een wekkertje gewerkt..), vanuit het college worden soms denigrerende opmerkingen naar de oppositie gestuurd, die volgens ons hun eigen tekortkomingen dienen te verdoezelen.

En dit is dan weer een gevolg van een gebrek aan accurate dossierkennis van leden van het schepencollege… heel vaak moet er worden geantwoord met: dat moeten we nazien, dat weet ik zo niet, dat kan ik niet uit mijn hoofd vertellen,… Het gaat hier dan wel over dossiers die op een agenda van de gemeenteraad of OCMW-raad staan en waar we toch een minimale voorbereiding en dossierkennis door de betrokken bestuurders van mogen verwachten.

Er worden veel woorden gebruikt over betaalbare huisvesting, het staat in alle studies, maar ondertussen verkoopt de stad haar eigen patrimonium, dat dan weer perfect kon gebruikt worden om mensen in woningnood (tijdelijk) op te vangen.

Uiteraard is dit maar een opsomming van de zaken die momenteel naar boven komen. Het is binnen dit bestek niet mogelijk om over alle dossiers hier uit te weiden.

Wat moet er voor de fractie Anders nog zeker gerealiseerd worden?

Er zijn de voorbije drie jaren heel wat projecten ter sprake gekomen bij het stadsbestuur, en die bevinden zich nu in de afwerkfase. Heel wat van deze projecten zijn de uitwerking van beslissingen uit de vorige legislatuur. Wij zouden er erg blij mee zijn dat de projecten die er zijn en die kunnen uitgevoerd worden, ook effectief uitgevoerd worden. Splinternieuwe projecten waarmee groot uitgepakt werd, blijken immers niet allemaal zo vlot van de grond te komen, om de ondergrondse parking in de Gravin Elisabethlaan niet te noemen.

Hierbij aansluitend blijft onze fractie aandringen op verschillende randparkings rond Hoogstraten. Dit idee lijkt nu door de meerderheid opgenomen te worden. Voor ons is een bijhorende pendeldienst dan een aanvulling op dit parkeerbeleid.

Op financieel gebied is het misschien een optie om aan alle inwoners de kans te geven voorstellen te doen over wat er met (een gedeelte van) hun belastinggeld moet gerealiseerd te worden.

Wie de openbare vergaderingen van de gemeenteraad en OCMW-raad volgt, weet zeker dat onze fractie zich ook fel engageert voor het sociale beleid in Hoogstraten, gezien wij nu nog steeds op een pijnlijke manier moeten ervaren dat armoedebestrijding nog te vaak als een gunst wordt aanzien, terwijl dit al decennialang een recht zou moeten zijn. Onze fractie heeft zeer veel respect voor de wijze waarop armoedeorganisaties in onze stad trachten hulp te geven (voedselpakketten, kerstfeesten, kledij, uitstelbroden, bruine centjes – actie, …), maar dit alles zou slechts een aanvulling mogen zijn op initiatieven die door het OCMW georganiseerd worden om armoede structureel aan te pakken (en dat gaat dan over financiële middelen, gezonde voeding, deelname aan het sportieve en culturele leven, goede en betaalbare huisvesting, recht op gas, elektriciteit, water, internet, ….enz.). Wij dringen er op aan dat het aanvullende steunbeleid zoals dit nu werd goedgekeurd slechts een start is van een gedegen alomvattend armoedebeleid. Het zou toch niet mogen dat meer en meer mensen in armoede beroep moeten doen op deze armoedeorganisaties omdat zij met de geboden officiële steun niet het einde van de maand kunnen halen. Voor een rijke stad zoals Hoogstraten is dit onaanvaardbaar.-

Voor onze fractie kan het niet dat de meer dan gegoede Hoogstraatse burger evenveel moet betalen voor huisvesting van het OCMW (bejaardenwoning, assistentiewoning, serviceflat,..) als de mindergegoede inwoner. Het OCMW heeft in eerste instantie tot taak zich te richten tot de minstgegoede inwoner, en dient zijn dienstverlening daar in de eerste plaats op af te stellen. Voor de meergegoede inwoners zijn er heel wat mogelijkheden op de privé markt die voor hen wel betaalbaar zijn.

De realisatie van het fietspad langs de Mark zou best zo snel mogelijk gerealiseerd dienen te worden en er mag best onderzocht worden of dit zelfs kan doorgetrokken worden tot in Wortel.

In aanvulling bij het aanplanten van stadsbossen, zou zeker ook moeten onderzocht worden of er in Hoogstraten een natuurbegraafplaats of -bos/ urnenveldbos kan ontwikkeld worden zoals reeds in verschillende gemeenten gebeurd is.

En misschien moet de stad al stappen zetten om als eerste in aanmerking te komen om de stelplaats van de bussen aan het Van Aertselaarplein aan te kopen op het ogenblik dat die verkocht zou worden.

Score op 10 over het gevoerde beleid tot nu toe

Onze fractie meent dat het niet aan ons is om een cijferscore te geven aan het huidige bestuur.

Uiteindelijk zijn we binnen de gemeenteraad, de OCMW-raad, de bijzondere commissie voor de sociale dienst, allemaal collega’s die met zijn allen dienen te werken om het belang en het welzijn van al onze inwoners te waarborgen. Dat elke fractie of elk raadslid hier een eigen zienswijze over heeft, zou theoretische gezien, verrijkend moeten zijn, en zou moeten leiden tot een gemotiveerd en genuanceerd beleid, opnieuw, als er voldoende naar elkaar geluisterd wordt.

Dat is dus niet altijd het geval en vaak zijn er ernstige meningsverschillen. Maar om als partij punten te geven op het werk van een ander, lijkt ons niet de juiste manier van evalueren en brengt zeker geen meerwaarde met zich mee. Liever hebben we dat er geluisterd wordt naar de argumenten die door ons aangehaald worden, zoals in deze tekst o.a. gebeurd is.

Indien er journalistiek toch een score verlangd wordt, dan kan die het best gevraagd worden aan diegenen waarvoor er aan politiek gedaan wordt, en dat is de Hoogstraatse burger.

Deel dit bericht

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.