Gemeentebestuur geeft verkavelaars carte blanche

Bij de realisatie van de verkaveling Zuid-Oost Centrum werden 21 kavels aan ‘sociaal tarief’ aangeboden. Dit wordt al jaren toegepast om jonge Hoogstraatse gezinnen als eerste kans te bieden om een betaalbare bouwgrond te kopen. Ondanks meerdere oproepen, werden de kavels niet verkocht en nu wil de verkavelaar de bouwgronden op de ‘gewone’ markt aanbieden.

Lucratieve verkavelingen

We hebben ons als Stadsbestuur steeds ingespannen om betaalbare bouwgronden voor onze eigen inwoners te creëren. De mogelijkheid om als Stad zelf het heft in handen te nemen om verkavelingen te realiseren werd echter nooit overwogen. Wel werd er een systeem van ‘sociale’ kavels opgezet met als doel toch een stukje een sociaal verkavelingsbeleid te voeren. Ideaal is deze regeling zeker niet, maar het was een kleine aanzet om sommige kavels toch goedkoper naar de markt te kunnen brengen. Nu de verkavelaar bij deze verkaveling echter zelf moet vaststellen dat het overaanbod en de dure kostprijs van bouwgronden – waarvan hijzelf de grootste oorzaak is – hem pijn zou kunnen doen, vraagt hij éénzijdig om de overeenkomst betreffende het realiseren van sociale kavels te beëindigen. Vele jaren hebben verkavelaars in Hoogstraten veel geld verdiend met het verkavelen en volbouwen van Hoogstraten, onder het goedkeurende oog van het Stadsbestuur, maar als het nu wat moeilijk wordt, komen ze uithuilen bij het Stadsbestuur om de verplichting inzake sociale kavels te beëindigen. Want, zegt de toelichting in dit dossier: ‘het niet verkopen van enkele sociale kavels heeft immers een zware financiële impact op Vastgoed CW omdat ze een groot deel aan liquiditeiten als het ware bevroren ziet.’ Deze financiële consequentie kan volgens ons pas beoordeeld worden als de verkavelaar een helder overzicht zou geven in haar financiën van de afgelopen tien jaar en hoe de meeropbrengsten die door hen werd gerealiseerd staan tegenover ‘de liquiditeiten die nu bevroren staan.’ 

Het gaat niet alleen over wonen: het gaat ook over de gevolgen hiervan op mobiliteit, op open ruimte, op voldoende kinderopvang en onderwijsplaatsen, op voldoende zorgverlening, op vrije tijd en mogelijkheden tot ontspanning, op voldoende ouderenzorg, … kortom: op het welzijn en welbevinden van ons allemaal.

afspraak is afspraak

Als Stadsbestuur hebben wij er geen enkel voordeel bij om dit reglement en deze overeenkomst te beëindigen. In de overwegingen van dit dossier staat trouwens letterlijk: ‘De overeenkomst voorziet geen uitvoeringstermijn, maximaal aantal verkooprondes e.d. waarbinnen de sociale kavels door de stad Hoogstraten dienen verkocht te worden noch enige mogelijkheid om de overeenkomst op te zeggen of te beëindigen.’

Het hele verkavelingsopzet is een privé-initiatief van de verkavelaar, waardoor ook de risico’s voor hem zijn. Als de stad elk privé-initiatief waar het bij betrokken is, op welk domein dan ook, moet gaan ondersteunen als het economisch wat moeilijk gaat, zou het einde zoek zijn. 

Indien de verkavelaar de gewone markt laat spelen, moet hij vaststellen dat zijn vraagprijs te hoog is. Door de verkoopprijs te doen zakken, zullen er ongetwijfeld/vermoedelijk wel kandidaat-kopers opduiken. De verkavelaar is er immers niet toe gebonden zich te houden aan de schattingsprijs, die enkel opgevraagd werd om het sociale tarief toe te passen. 

Kavels als pasmunt

Het feit dat in de overwegingen gemakkelijk gebruik gemaakt wordt van begrippen als ‘redelijkheidsbeginsel’ en ‘billijkheidsredenen’ bij monde van de verkavelaar, doet ons vermoeden dat er mogelijk nog andere zaken meespelen bij de behandeling van dit dossier. Wij veronderstellen (en let wel: wij veronderstellen en kunnen dat dus op dit ogenblik niet hard maken) dat de Stad, die op dit ogenblik naarstig op zoek is naar parkeerplaatsen in en rond het centrum van Hoogstraten en hiervoor ook op privé-personen en privé-firma’s (zoals verkavelaars, projectontwikkelaars, …) beroep zal moeten doen, ook met deze vennootschap mogelijk aan het onderhandelen is. De stopzetting van deze overeenkomst kan dus een onderdeel uitmaken van de mogelijkheid om parkeerplaatsen te realiseren bij projecten van de verkavelaar. De toekomst zal mogelijk uitwijzen of ons vermoeden klopt…

Ook deze passage in de voorliggende overeenkomst doet bij ons de wenkbrauwen fronsen: Noch de verkavelaar, noch de stad kunnen om welke reden dan ook de nietigheid van deze overeenkomst die nu voorligt, inroepen; en zelfs meer: als één van de partijen zijn verbintenissen of verplichtingen uit deze overeenkomst niet nakomt, kan dit zelfs geen aanleiding geven tot een vordering in ontbinding van deze overeenkomst. Wij lezen dit als: ‘wat hier allemaal in staat, mag allemaal genegeerd worden.’ We keuren dus nu een overeenkomst goed, waarin we er mee akkoord gaan dat wat in deze overeenkomst staat, niet moet uitgevoerd worden. Meer Kafka kan het niet worden!

Tijd voor een nieuw verkavelingsbeleid

Vanuit onze fractie wordt al heel wat jaren het hele verkavelingsbeleid, samen met de appartementisering van Hoogstraten in vraag gesteld. Dit lijkt voor ons een perfecte gelegenheid om vanuit de vaststelling dat men de bouwgronden niet meer verkocht krijgt, een verkavelingsstop en een stop in de bouw van appartementen uit te roepen en over te gaan tot een gedegen visie waar Hoogstraten op dit vlak naar toe wil. Want het gaat niet alleen over wonen: het gaat ook over de gevolgen hiervan op mobiliteit, op open ruimte, op voldoende kinderopvang en onderwijsplaatsen, op voldoende zorgverlening, op vrije tijd en mogelijkheden tot ontspanning, op voldoende ouderenzorg, … kortom: op het welzijn en welbevinden van ons allemaal. We mogen en kunnen dan niet van elkaar loskoppelen!

Sociale kavels moeten te allen tijde sociaal blijven

We kunnen deze kans aangrijpen om het principe van sociale kavels aan te passen of structureel te veranderen. In het huidige systeem vervalt de sociale correctie op de gronden na tien jaar en zijn ze onderhevig aan de regels van de vrije markt. Wat ons betreft blijven sociale kavels te allen tijde sociaal. Dat kan als de sociale gronden niet in verkoop worden aangeboden, maar eigendom blijven van de gemeenschap en verpacht worden aan de bewoners.

Deel dit bericht

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.