May Huybrechts

May is geboren in 1937 in Hoogstraten waar zij nog altijd op de Vrijheid woont. Ze is weduwe van Staf Mertens. Voor haar huwelijk was was May onderwijzeres in de lagere school, het 5e leerjaar aan het Heilig Graf Turnhout, tot zij in 1962 trouwde.
Samen met Staf had zij een winkel in fotografie en een muziekhandel. Toen ze beiden 68 waren zijn ze met pensioen gegaan.

May is lid van Groen, Natuurpunt, Erfgoed en Beiaardvrienden, e.a.

Haar vader was gevangenisdirecteur in Hoogstraten, Merksplas Kolonie, Vorst en Leuven centraal en haar moeder een viertalige secretaresse in Brussel. May is de oudste van 7 kinderen.We woonden achter de tralies van de gevangenis Hoogstraten.

Sindsdien zo’n 35 jaar heeft de groene microbe me nu te pakken. Ze zeggen wel eens dat men het met de moedermelk mee kreeg, maar bij mij is het andersom: ik kreeg het mee van mijn kinderen. Onze Jan werkte na zijn studeertijd bij Groen in het Europees Parlement en als parlementair medewerker en nu voor Federale Raad voor duurzame ontwikkeling. Ons Greet zit in Nederland en werkt voor Groen-Links als duurzaamheidsambtenaarIk sta aan de groene zijde bij anders. Ik heb al 35 jaar een bloedtransfusie met groen bloed! Natuur en milieu, sociaal en zorg zijn mijn grootste bekommernissen in onze gemeente.

Ik heb nog altijd veel mooie dromen voor onze Stad Hoogstraten dat voor mij nog steeds een dorp is. Ik zag het dorp stad worden tijdens mijn leven.

Ik hoop dat we samen kunnen leven met de nieuwkomers van Nederland, maar ook de andere nationaliteiten – iedereen is welkom en dat moeten we hen ook laten weten. We moeten ook de opleiding buitenlanders uitbreiden om ze te helpen inburgeren.

De verstopte armoede moet zo vlug mogelijk opgelost worden. ’t Verzetje verdient een standbeeld in mijn ogen.

Ik droomde van een rusthuis met kleine huisjes tussen ’t groen waar ouderen en kinderen samen spelen en verhalen vertellen. Geen hoogbouw met piepkleine kamertjes en eenzaamheid. Voor die torens er waren heb ik op een vergadering gezegd dat het “anders” kon

Ik droom van meer groen en minder verkeer (vooral op de Vrijheid), van buurtfeesten en volkscafés, van bijzondere aandacht voor jongvolwassenen met problemen en voor bejaarden die eenzaam zijn.

Ik heb altijd geprobeerd mijn steentje bij te dragen aan de zwakkeren in onze samenleving. Ik heb alfabetisering gedaan in het oude rusthuis voor ouderlingen die vroeger niet naar school konden en vluchtelingen geholpen met inburgeren en de taal leren.

Nu ben ik 81 en word ik zelf geholpen met Thuiszorg via het OCMW. Maar nog altijd klopt mijn groen hart voor Hoogstraten en voor anders.